มายา
ป้อมแดง นิวเดลี กรกฎาคม ปี 1945
คนพวกนี้เป็นใครครับ ผู้กอง
สวมเครื่องแบบเหมือนเรา หน้าตาก็เหมือนเรา
พวกหนีทัพ
- พวกหนีทัพเหรอ - ใช่
พวกมันหนีไปร่วมมือกับญี่ปุ่น
ทำไมล่ะครับ
พวกเวรนั่นอยากปลดปล่อยอินเดีย
โดยการหักหลังกองทัพของตัวเอง บ้าสิ้นดี
พวกเขารวบรวมทหารได้มากแค่ไหนครับ
เห็นว่าประมาณ 50,000 คน
ห้าหมื่นคน
พวกเขาจะเป็นยังไงต่อไปครับ
จะอะไรเสียอีก
พวกมันจะต้องชดใช้ที่ก่อกบฏ ด้วยการถูกยิงเป้า
เดอะฟอร์กอตเทนอาร์มี กองทัพกู้เอกราช
ระหว่างที่ชาติมหาอำนาจ สู้รบกันในสงครามโลกครั้งที่สอง
อินเดียกำลังต่อสู้ เพื่อปลดแอกตนเองจากอังกฤษ
จักรวรรดิอังกฤษมีอำนาจสูงสุดในขณะนั้น
ประเทศอย่าง อินเดีย พม่า และสิงคโปร์ ล้วนแต่เป็นอาณานิคมของอังกฤษ
กองทัพอาสาสมัครที่ใหญ่ที่สุด ที่ร่วมรบในสงครามโลกครั้งที่สอง
คือกองทัพบริติชอินเดีย
ทหารอินเดียหลายล้านคน ถูกส่งไปทั่วโลกเพื่อรบให้อังกฤษ
สิงคโปร์ ปี 1996
ใช่ เครื่องเพิ่งลงจอด
ไม่รู้สิ ฉันก็ไม่เคยเจอหน้า แต่คุณย่าคิดถึงเขามาก
ตั้งแต่เขาย้ายมาจากออสเตรเลีย ท่านก็ขอให้เขามาเยี่ยมเรา
คุณลุง
ดูเหมือนเขาจะเป็นแกะดำในครอบครัว
คุณลุงครับ คุณลุง
ใช่ แถมฉันต้องยกห้องให้เขาด้วย ไม่อยากเชื่อเลย
คุณลุง อามาร์
เขามาแล้ว
คุณปู่ครับ
ผมอามาร์
ลูกของสุภาษ เขาอยู่นั่น
ผมเข็นให้
ทางนี้ครับ คุณปู่ เชิญครับ
หวังว่าคุณลุงคงไม่เหนื่อยมากนะครับ
อามาร์ รู้ไหมว่าคุณลุงเป็นคนตั้งชื่อให้พ่อ
อะไรครับ
พ่อแค่จะเล่าอะไรให้ฟัง คุณลุงเป็นคนตั้งชื่อให้พ่อว่าสุภาษ
เป็นชื่อที่ดีครับ แต่จะมีความหมายอะไร
ทุกคนก็เรียกพ่อว่าบับเบิลอยู่ดี ชื่อมันติดปาก
- มุ่งหน้าสู่เดลี - มุ่งหน้าสู่เดลี
จริงสิ ผมอยากให้ลุงเตรียมใจไว้
บางทีเธอก็...
มีสติและตื่นตัวดี แต่บางทีเธอก็...
ห้องฉันอยู่ไหน
ทางนี้ครับ
แต่ว่า...
ขอโทษนะครับ มันเป็นห้องของอามาร์ รกอยู่เสมอ
พม่าจะลุกฮืออีกครั้งหรือไม่
การประท้วงในพม่านำไปสู่เหตุการณ์รุนแรง การประท้วงของนักศึกษา
นี่ อามาร์
คุณย่ากำลังป่วยหนัก ลูกจะทำแบบนี้กับพ่อตอนนี้ไม่ได้
ท่านจะเป็นคนแรกที่บอกพ่อว่าผมควรไป
เพราะถึงแม้ว่าท่านกำลังจะตาย
ท่านก็รู้จักการใช้ชีวิตดีกว่าพ่อ
นี่มันบ้าชัดๆ ลูกอยากไปพม่าตอนเกิดสงครามเนี่ยนะ
ก็แค่ประท้วงกัน พวกเขาเป็นนักศึกษา พ่อ
คนทั่วๆ ไป พวกเขาพยายามทำสิ่งที่สำคัญ
พ่อรู้ว่ามีอาเป็นคนพม่านะ แต่เธอเป็นแฟนเก่าลูก
พ่อก็รู้ว่านี่ไม่เกี่ยวกับเธอ
ผมเข้าห้องตัวเองไม่ได้ด้วยซ้ำ
ในช่วงวุ่นวายแบบนี้ พ่อดันชวนตัวประหลาดมาที่นี่
คุณลุง ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม
ดี ฉันจะออกไปเดินเล่นหน่อย
เดินเล่นเหรอ
ไปแถวไหน ลุงรู้จักที่ทางแถวนี้เหรอ ให้ผมไปด้วยไหม
ฉันไม่ได้จะไปพม่า ฉันแค่ไปเดินเล่น
มีอะไรฮะ
ปู่จะทำอะไรน่ะ
ไปกันเถอะ
หมายความว่ายังไง "ไปกันเถอะ" ปู่จะขับเหรอ
- ใช่ - ขี่มอเตอร์ไซค์เป็นเหรอ
เป็นสิ
บอกฉันหน่อย ทำไมเธอถึงมุ่งมั่นจะไปพม่านัก
ปู่รู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้นในพม่า
นักศึกษานับพันคนออกมาประท้วงตามถนน
เพื่อประชาธิปไตย พวกเขากำลังสร้างประวัติศาสตร์
แต่ทำไมเธอถึงสนใจล่ะ
ทำไมจะไม่สนล่ะ ผมเป็นนักศึกษาวารสารศาสตร์นะ
ความจริง บีบีซีกำลังจัดประกวด บทความประกอบภาพถ่ายนานาชาติ
ผู้ชนะการประกวด
จะมีโอกาสฝึกงานกับบีบีซี ที่สหราชอาณาจักรเป็นเวลาหนึ่งปี
คุณปู่
เรื่องเมื่อเช้า ผม...
ไม่เป็นไรหรอก
ฉันภูมิใจนะ
เรื่องอะไรครับ
ที่เป็นตัวประหลาดของครอบครัว
"นี่คือสงคราม ฉันอาจตายที่นี่ก็ได้
"ฉันเป็นทหาร ถ้าหากต้องสละชีวิต พ่อคงภูมิใจในตัวฉันมาก
"การแสร้งทำเป็นทหารทำให้ฉันถึงกับได้ยศ
"แต่เกรงว่าฉันคงเป็นได้แค่ ทหารที่ไม่เต็มใจไปตลอดชีวิต
"อุรมี สิงคโปร์ช่างเป็นเมืองที่น่าทึ่ง
"ตลาด ความอึกทึก ทะเล
"ฉันคิดว่าแม้แต่ลอนดอนก็สวยสู้ที่นี่ไม่ได้
"อังกฤษถึงได้เรียกมันว่า..."
"ไข่มุกแห่งตะวันออก"
"หลังสงคราม เธอต้องมาที่นี่นะ ฉันจะพาเธอไปดูทุกอย่าง
"รักเหลือเกิน สุรินทร"
ฉันอ่านจดหมายฉบับนั้นเป็นพันครั้งได้
แต่หลังจากนั้น พี่ก็หายไปเลย
อย่าว่าแต่สิงคโปร์เลย พี่ไม่โผล่หน้ามาให้เราเห็นด้วยซ้ำ
ฉันก็มาแล้วไง เลิกทำตัวเจ้าอารมณ์ได้แล้ว
แล้วจะให้ฉันเงียบเหมือนพี่เหรอ
พี่ควรจะเริ่มพูดได้แล้ว
จะทนเจ็บเงียบๆ ไปอีกนานแค่ไหน
โซ่ตรวนที่มัดพี่ไว้ที่นี่ ต้องถูกปลดที่นี่
แม่ครับ อย่าเพิ่งเครียดเลย
คุณลุงอยู่ที่นี่แล้ว ไว้คุยกันทีหลังได้
แม่คิดดีแล้วที่ตามเขามาที่นี่
สิงคโปร์
โชนัน
ถอยไป
โชนันคือชื่อที่ญี่ปุ่นตั้งให้สิงคโปร์นี่ครับ
สมัยสงครามโลกครั้งที่สอง
ถามเขาดู
ปู่ต้องเล่าเรื่องตัวเองให้ผมฟังนะ
ผมรู้แล้วว่าปู่เคยมาสิงคโปร์
เล่าเรื่องสมัยนั้นให้ผมฟังหน่อย
ตอนนั้นสิงคโปร์เป็นยังไงบ้าง
เพื่อประวัติศาสตร์ของครอบครัว จริงไหมครับ พ่อ
ประวัติศาสตร์เหรอ
ประวัติศาสตร์ไม่ได้น่าจดจำไปหมดหรอก
บางเรื่องถูกลืมไปเสียดีกว่า
จะเป็นแบบนั้นได้ยังไง
นี่ ถ้าปู่ไม่อยากพูดถึงมันก็ไม่เป็นไร
แต่ผมไม่คิดว่าปู่เชื่อแบบนั้น
เธอรู้จักยุทธการที่สิงคโปร์ไหม
สงครามโลกครั้งที่สองเหรอ
ญี่ปุ่นโจมตีสิงคโปร์
เพราะสิงคโปร์เป็น สมบัติชิ้นสำคัญของอังกฤษ
พวกอังกฤษแพ้ไม่เป็นท่า
พวกอังกฤษที่ว่านี่ใคร
กระเจี๊ยบ
สูตรของแม่ ผมลองทำดู
ใครครับ กองทัพอังกฤษเป็นใคร
เราไง
พวกเราคือกองทัพอังกฤษ
ฉันพูดถึงสมัยก่อนได้เอกราช
พวกเราทหารอินเดีย เป็นส่วนหนึ่งของกองทัพอังกฤษ
เราจงรักภักดีต่อประเทศอังกฤษ
ทหารอินเดียประมาณสองล้านห้าแสนคน สู้เพื่ออังกฤษในสงครามโลกครั้งที่สอง
สองล้านห้าแสนคน
ไม่เห็นมีใครสอนเรื่องนี้
เพราะว่า เช่นเดียวกับพวกเรา ประวัติศาสตร์ของเธอก็เขียนโดยอังกฤษ
ฉันได้ยินว่ามีอนุสรณ์สถานในอังกฤษ
ที่อุทิศให้สัตว์ในกองทัพอังกฤษ ในสงครามโลกครั้งที่สอง
พวกเขาจำความช่วยเหลือของสัตว์ได้
แต่จำของทหารอินเดียไม่ได้
นี่คือประวัติศาสตร์สำหรับเธอ
ปู่ครับ ปู่ต้องมากับผมนะ
ผมจะไปเตรียมตัว
ไปไหน
อนุสรณ์สถานกองทัพอินเดียอิสระ
"กองทัพอินเดียอิสระ
"ในช่วงเดือนท้ายๆ ที่สิงคโปร์อยู่ใต้การปกครองของญี่ปุ่น
"อนุสรณ์สำหรับ 'นักรบผู้ไม่มีใครรู้จัก'
"แห่งกองทัพอินเดียอิสระถูกสร้างขึ้นที่นี่
"กองทัพส่วนท้องถิ่นถูกก่อตั้งในปี 1942 ด้วยความช่วยเหลือของญี่ปุ่น
"โดยมีเป้าหมายคือ การปลดปล่อยอินเดียจากอังกฤษ
"กองทัพประกอบด้วย เชลยจากกองทัพบริติชอินเดียเป็นหลัก
กองทัพอินเดียอิสระ
"สุภาษ จันทระ โพส ผู้นำกองทัพอินเดียอิสระตั้งแต่ปี 1943
"เป็นผู้วางศิลาฤกษ์สำหรับอนุสรณ์สถาน ในเดือนกรกฎาคม ปี 1945"
วันที่ 4 กุมภาพันธ์ ปี 1942
หน่วยของฉันถูกส่งมายังสิงคโปร์ ร่วมกับหน่วยจากอังกฤษและออสเตรเลีย
ญี่ปุ่นกำลังหมายตาสิงคโปร์ และเราต้องหยุดพวกเขา
วันนั้น เราถูกเรียกไปที่สำนักงานใหญ่
เกิดการโจมตีทางอากาศถี่ขึ้น
แสดงว่าการโจมตีทางทะเล ใกล้มาถึงแนวหน้าตะวันออกเฉียงเหนือ
เราพร้อมต้อนรับศัตรูอย่างอบอุ่นแล้ว
แนวหน้าตะวันตกเฉียงเหนือ อยู่ภายใต้กองพลที่แปดของออสเตรเลีย
และกองพลน้อยที่ 44 ของอินเดีย
ด้านนั้นน่าจะเงียบกว่ามาก
อย่าน่า
ว่ายังไง
ท่านครับ ถ้าศัตรูไม่ได้เคลื่อนทัพ มายังสิงคโปร์ทางทะเลล่ะ
ผมขอเตือนความจำนะ ผู้กอง ว่าสิงคโปร์เป็นเกาะ
ครับ แต่อย่างที่ท่านเห็นทางเหนือ
ตรงข้ามกับป่าของมลายู มี...
อย่าทำให้ผมเสียเวลากับคำถามโง่ๆ ผู้กอง
มีอะไรจะแนะนำอีกไหม ผมพูดต่อได้หรือยัง
ก็อย่างที่บอก เราคาดว่า การโจมตีส่วนใหญ่จะอยู่ด้านนี้
ดังนั้นเราต้องเสริมกำลังฝั่งตะวันออก
เพื่อรับการโจมตีทางทะเลของญี่ปุ่น
ตะวันตกเฉียงเหนือของสิงคโปร์ ใกล้กับคาบสมุทรมลายู
พวกเวรนั่น
ฟังนะ นอกจากนาย ใครๆ ก็รู้กันทั้งนั้น
ว่าไอ้พวกญี่ปุ่นจะมาทางทะเลเท่านั้น
ไม่มีใครโจมตีเราหรอก นอกจากยุงพวกนี้
อาร์ชาด พวกญี่ปุ่นมันไว้ใจไม่ได้
เพิร์ลฮาร์เบอร์เพิ่งผ่านไปแค่สองเดือน
อเมริกาก็เหมือนเรา คิดว่ามันไกลเกินไป
ญี่ปุ่นไปไม่ถึงหรอก แต่พวกมันก็ทำไปแล้ว
ผู้กองพูดถูกนะ
ถูกตรงไหน
ดูโน่น สวนยาง
มีแต่ต้นยางยาวหลายกิโลเมตร
อย่าว่าแต่รถบรรทุกเลย รถจี๊ปเล็กๆ ก็เข้ามาไม่ได้
พวกมันไม่มีทางมาที่นี่ได้
แล้วถ้าพวกมันมาล่ะ
ไม่มาหรอก โสธิ ฉันรับรองได้
ถ้ารับรองได้ แล้วพวกนั้นจะส่งเรา มาเน่าตายอยู่ที่นี่ทำไม
พวกออสเตรเลียก็เหมือนกัน เรามาทำอะไรที่นี่
เฮ้ย รับนะ พวก
ฉันนึกอะไรออกละ
ขายขี้หน้าชะมัด
ไอ้บ้าเอ๊ย
เฮ้ย ไอ้ขี้แพ้
ถ้ารู้ว่าต้องออกตั้งแต่ศูนย์คะแนน
แล้วมาเปิดเกมทำไม
ไอ้หนุ่ม ฉันไม่เคยเป็นหัวหน้าทีมคริกเกต ของโรงเรียนมัธยมอังกฤษนะ
ฉันเคยเล่นแต่ทิปแคตตามถนนในอิฏวะ
นายคือคนอังกฤษในหมู่พวกเรา ไปเล่นซะ
เอาเลย
คราวหน้าต้องหัดกลับบ้านเองนะ นังหนู
วันที่ 7 กุมภาพันธ์ ปี 1942
วิ่งๆ วิ่งสองต่อเลย สองต่อๆ
เร็วเข้า เร็ว เอาเลย
เวรแล้ว พวกญี่ปุ่น วิ่ง
วิ่ง
พวกเราถูกโจมตี ไปเอาอาวุธ
- ไป - เร็วเข้า
ประจำตำแหน่ง
กระจายตัวออกไป
ใช้ต้นไม้เป็นที่กำบัง วิ่ง
ยาม
หมอบ
ยิง
หมอบลง
เข้ามาอีก
ยิงปืนใหญ่อีก
ถอยๆ
การสู้รบดำเนินไปหนึ่งสัปดาห์
หนึ่งสัปดาห์เหรอครับ
ตอนแรกเราก็ยังตั้งรับได้อยู่
แต่แล้วพวกญี่ปุ่นก็เริ่มเข้ามาจากทุกทาง
วันที่ 9 กุมภาพันธ์ ปี 1942
แต่วินสตัน เชอร์ชิลมองว่า ยุทธการที่สิงคโปร์เป็น...
"หายนะที่เลวร้ายที่สุด ในประวัติศาสตร์การรบของอังกฤษ"
"ณ จุดนี้ จะไม่มีการคำนึงถึง
"ชีวิตของทหารหรือการปกป้องประชาชน
"จะต้องรบจนถึงที่สุด ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม
"เรามีศักดิ์ศรีของจักรวรรดิ และกองทัพอังกฤษเป็นเดิมพัน
"ลงนามโดยนายกรัฐมนตรี วินสตัน เชอร์ชิล"
"หายนะที่เลวร้ายที่สุด ในประวัติศาสตร์การรบของอังกฤษ"
วันที่ 13 กุมภาพันธ์ ปี 1942
อาร์ชาด
ผลักดันพวกห่านี่ออกไป ฉันจะโจมตีจากยอดเนิน
บุก
ไสหัวไปจากที่นี่ซะ
ในสงคราม ข้อมูลก็เป็นอาวุธ
เราไม่รู้ว่ากองทัพของข้าศึก มีกำลังพลเพียง 30,000 นาย
ขณะที่เรา กองทัพอินเดีย อังกฤษ และออสเตรเลียมีทหาร 90,000 นาย
นายพลยามาชิตะของญี่ปุ่นรู้กำลังของเรา
แต่นายพลเพอร์ซิวัลของอังกฤษ ไม่รู้กำลังของญี่ปุ่น
เสบียงและกระสุนของเรากำลังจะหมด
และถ้าเราอยากโจมตีกลับ
เราต้องไปให้ถึงโรงเก็บอาหารและน้ำ
อาวุธและกระสุน ของกองทัพเรากำลังจะหมดลง
ถ้าเราหยุดยิงถล่มแม้แต่ครั้งเดียว อังกฤษจะโจมตีกลับ
ถ้าเป็นแบบนั้น เราจะตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบ
เราโดนยิงถล่มอย่างต่อเนื่องและ โดนโจมตีทางอากาศ ไม่มีทางโต้กลับครับ
วันที่ 14 กุมภาพันธ์ ปี 1942
บุก
เราโจมตีสิงคโปร์โดยที่หลังชนฝา
จะปล่อยให้พวกอังกฤษสกัดการโจมตีไม่ได้
ถ้าโจมตีกลับในทันทีไม่ได้
เราก็ไม่มีทางเลือก
เราอาจจะต้อง...
ยอมแพ้
เจรจาหยุดยิงกับอังกฤษ
ไม่อย่างนั้น เราอาจต้อง...
ถอยทัพ
นายพลทั้งสองไปพบกัน ที่โรงงานฟอร์ดโทรมๆ เพื่อทำสนธิสัญญา
มันขึ้นอยู่กับว่าใครกะพริบตาก่อน
เรา...
เรายอมแพ้อย่างไม่มีเงื่อนไข
พวกเขาบอกว่าจะยอมแพ้ครับ
และนั่นเป็นครั้งหนึ่ง ที่จักรวรรดิอังกฤษอันยิ่งใหญ่ยอมแพ้
หมอบ
ตอนนี้แหละ บุก
อย่าขยับ
ของโสธิครับ
แต่ว่า ท่าน...
แต่ว่าท่านครับ เรายึดที่มั่นอยู่ เปลี่ยน
ทราบแล้วครับ เปลี่ยน
นายพลเพอร์ซิวัลยอมแพ้แล้ว
พูดบ้าอะไรของนาย
เราได้รับคำสั่งให้ลดอาวุธ
เป็นบ้าอะไรของนาย เสียสติไปแล้วเหรอ
นายพลเพอร์ซิวัลยอมแพ้โดยไม่มีเงื่อนไข
เราได้รับคำสั่งให้ยอมแพ้
ลดอาวุธ
ทหารญี่ปุ่น 30,000 นาย จับพวกเรา 90,000 คนเป็นเชลย
อย่ามาถูกตัวฉัน
แกน่ะ
มองอะไร
ก้มหน้าไป ก้มหน้า
อาร์ชาด ก้มหน้า อย่าไปมอง อาร์ชาด
ยิงเขาซะ